Okólna linia murów w pierścieniu zewnętrznym

Gdy upłynie kilka wieków i powstanie miasto XIX i XX wieku, spotkamy się z podobnym odsunięciem mieszkaniowych zadań miasta, ale motywowanym już innymi czynnikami — natury ekonomicznej. Dzielnica najstarsza, środkowa, zajmuje teren względnie najrówniejszy. Dzielnice nowsze wyciągają się wzdłuż wąskich grzbietów : ku północo-zachodowi, za bramą zwaną Arco di Agosto, ku północo-wschodowi za Porta Pesa, ku południo-wschodowi do Porta S. Pietro i Porta S. Constanzo. Na południu miasto tworzy Porta Nuova, na zachodzie Porta S. Susanna. Dzielnica Perugia. Baszta S. Ercolano. środkowa dzięki swym wyjątkowym warunkom obronnym ma przeszłość bardzo bogatą. Podobnie jak Orvieto, jest to bogate miasto etruskie, sięgające swym rozwojem w epokę oddaloną o trzy tysiące lat od czasów dzisiejszych. W kształtach miasta Średniowiecznego i w jego szczegółach pozostało sporo śladów kultury etruskiej i• rzymskiej. Wtopiły się one całkowicie w żywotny organizm miejski, rozrastający się bogato w XIII i XIV wieku i w niczym nie zakłócają doskonałego w swej jednolitości gotyckiego charakteru tego orlego gniazda władzy politycznej i wielkiej kultury. Mury, opasujące tę dzielnice są pochodzenia etruskiego. Potężne ufortyfikowane bramy stoją na przecięciu linii murów z głównymi traktami. Mury, uszkodzone przez czas i wojny, zostały w średniowieczu dopełnione odpowiednio do potrzeb i środków techniki wojennej. Linia murów i układ bram (oznaczone grubą linią na planie) są szczegółowo dopasowane do układu terenu. Starano sie skorzystać z ostrych spadków i urwisk dla obrony i dostosować ją, gdzie to stawało się koniecznym, do potrzeb ruchu poprzez bramy miejskie. Zadanie podwójnie trudne, a jednak w większości wypadków dobrze rozwiązywane przez budowniczych miasta Średniowiecznego. Jedynym czynnikiem, ułatwiającym przeprowadzenie linii komunikacyjnych przez bramy miasta, była dopuszczalność ostrych spadków (10—14 proc.). [patrz też: hurtownia portfeli, żeliwo szare, domki drewniane producent ]
W znaczniejszym jeszcze stopniu wzrasta okólna linia murów w pierścieniu zewnętrznym, okalającym wszystkie przedmieścia powstałe w czasach Średniowiecza i Renesansu. Skrajne punkty tych fortyfikacji na północy i południu oddalone Są 0 2400 metrÓw. Stanowią one wynik olbrzymich wysiłków technicznych i gospodarczych niewielkiej gminy miejskiej w dążeniu do spełnienia głównego ówcześnie postulatu budowy obronności.
Odpowiednio do trudnych warunków terenowych i złożonej linii fortyfikacji układa się sieć ulic. Ośrodkami kompozycji planu jest tedra (7), ratusz (10), ulica Corso Vanttcci, średniowie- Rys. 58. P e rugi a. Ulica. czna wieża i kościół S. Ercolano (12) i twierdza papieska (13). Ku północy od katedry biegnie z ostrym spadkiem z czasów rzymskich pozostała Via Appia. Cokolwiek ku wschodowi poprzez olbrzymią ufortyfikowaną również przez Rzymian bramq Arco di Agosto biegnie druga arteria północna, Corso Garibaldi ku bramie Porta S. Angelo na północy. Ulica ta prowadzona jest w ten sposób po grzbiecie północnej odnogi wzgórza, że nie posiada zbyt ostrych spadków. Jedynie jej fragment przy dawnej bramie miejskiej Arco di Agosto jest bardzo spadzisty, Ku północo-wschodowi od tejże bramy bhegną odgałezienia arterii komunikacyjnej ku bramom zewnętrznego pierścienia obronnego, zwanym Porta del Bulagaio„ P. S. Antonio i P. Pesa. Z podobnymi rozgałęzieniami głównej arterii, poza najważniejszymi bramami miasta spotykamy sie w wielu planach miast późniejszych. W wieku XIX ujrzymy analogię tych rozgałęzień w związkach linii kolejowych, zbiegających się w dworcach osobowych, leżących wewnątrz miasta.

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: domki drewniane producent hurtownia portfeli żeliwo szare

Bazylika – co to jest ?
Bazylika - jest to honorowy tytuł, ktory nadawany jest badz przez papieża lub tez na drodze prawa zwyczajowego. Tytul ten otrzymują kościoły ktore wsrod innych tego typu obiektow wyróżniają się ponadstandartowa wartością zabytkową lub tez liturgiczną,badz pielgrzymkową oraz duszpasterską.
Przeczytaj też:
Brama Krakowska

Technika obronna, idąca w parze z rozwojem broni i techniką oblężniczą, stawia cały szereg zadań w układzie ulic, zakreślaniu obszaru miasta i w wyborze jego sytuacji. Sieć ulic musi być rozłożona tak, aby kierować w sposób dogodny ruch kołowy do kilku bram, odpowiadających głównym traktom, idącym z zewnątrz do środka miasta. Układ ulic i ich […]

Czynniki rozwoju miasta średniowiecznego

Szybki i wszechstronny rozwój społeczny i gospodarczy, wzmożenie produkcji i wymiany towarów nie tylko pomiędzy poszczególnymi krajami Europy, ale i między różnymi częściami świata, stwarza silne pole wpływu czynnika gospodarczego. Na tym tle wkraczają na nowe drogi rozwoju czynniki polityczne, militarne, obyczajowo-prawne itp. Nowa epoka kultury europejskiej, zapoczątkowana we Włoszech, nadaje swoiste piętno licznym dziełom […]

Czynnik obyczajowo-prawny

Jednocześnie czynnik gospodarczy prowadzi do bardzo zasobnego lub wręcz bogatego kształtowania wszelkich urządzeń i gmachów, służących potrzebom społecznym, kulturze materialnej i duchowej społeczeństwa miejskiego. Powstają więc liczne świątynie, teatry, termy, gimnazjony, gmachy administracyjne, hale targowe, założenia placów monumentalnych (agora, forum) itp. Czynnik warowności znajduje swój wyraz w samej sytuacji miasta, w wykorzystaniu cech topograficznych terenu […]

DevURL
Partnerzy serwisu: