Związek czynnika warowności z czynnikiem warunków przyrodzonych i czynnikiem gospodarczym

Warto zwrócić uwagę na związek czynnika warowności z czynnikiem warunków przyrodzonych i czynnikiem gospodarczym. Pierwszy wiąże sie bezpośrednio z zagadnieniami obrony. Odpowiednio do potrzeb i możliwości techniki wojennej danej epoki, dobrana sytuacja miasta sama przez sie już zapewniała dodatnie warunki obronności. Przy pierwotnym stanie techniki wojennej, nawet przy wprowadzeniu broni palnej i prymitywnej artylerii, położenie miasta na wzgórzu, na skalistych wyniosłościach lub w terenie, otoczonym woda lub trudnymi do przebycia bagnami, dawało obrońcom miasta już znaczną przewagę. Dzięki temu, te dwie charakterystyczne sytuacje stanowią ceche stałą miast obronnych w ciągu długich wieków, tak w czasach antycznych, jak w średniowieczu i w okresie Odrodzenia. O ile przy tym całość miasta dla pewnych względów — o czym niżej będzie mowa — nie była w ten sposób sytuowana, to przynajmniej główny ośrodek obronny, tj- zamek stawiany był konsekwentnie na miejscu najbardziej topograficznie odpowiednim dla celów wojennych. I dopiero okresy tworzenia wielkich regularnych armii, oraz znacznego udoskonalenia techniki wojennej, sa świadkami wznoszenia miast warownych na równinach, lub nawet zakładania specjalnie pomyślanych obozów warownych i twierdz, których jedynym przeznaczeniem jest współdziałanie w ogólnych planach czynności wojennych i układach strategicznych, obejmujących całość państwa. Za przykład tworów tego rodzaju mogą służyć obozy warowne rzymskie, budowane we wszystkich krajach ekspansji imperium rzymskiego i na ich granicach, a więc w Środkowej i zachodniej Europie i w całym basenie śródziemnomorskim. Tc, samo widzimy na granicach Polski w czasach Kazimierza Wielkiego i Jagiellonów. Następnym już w historii nowożytnej okresem budowy jednolicie obmyślanych i rozplanowanych miast warownych są czasy króla Francji Ludwika XIV i wielkie pomysły polityczno-strategiczne działaczy z jego otoczenia oraz ich naśladowców w innych państwach. Dalsza seria tworzenia wielkich i systematycznie projektowanych ośrodków warownych następuje w wieku XIX. Jest ona odpowiednikiem urbanistycznym względnie ustabilizowanych po Kongresie Wiedeńskim stosunków politycznych, socjalnych oraz gospodarczych w Europie i tworzy cały szereg obwarowań miast już istniejących, lub wznosi punkty obronne zupełnie nowe. — Tak powstaje podwójny szereg warowni na obu brzegach Renu, wzniesiony przez Francję z jednej strony, a Niemcy — n drugiej. Podobnie wznosi się na ziemiach Polski podwójny szereg warowni po obu stronach dawnych granic Austrii i Niemiec od strony zachodu, a Rosji od strony wschodniej. orientowany linią Wisły, a ciągnący się od brzegów Bałtyku do podnóża Karpat. Rola tych szybko rozwijających się z biegiem czasu obwarowań jest bardzo zmienną w stosunku do ustroju miasta. Rzymski lub średniowieczny i renesansowy pierścień obronny bezpośrednio przylega do najżywotniejszych organów wnętrza miasta, wpływa na ich założenie i budowę w stopniu bardzo silnym i w sposób bezpośredni. Wspomniany wyżej wybór warunków topograficznych, system murów i bastionów, sytuowanie bram miejskich — wszystko to wiąże sie ściśle z koncepcją planu miasta, układem głównych linii komunikacyjnych, sposobem zabudowy i założeniem ważniejszych gmachów z zamkiem na czele. Są to na ogół miasta niewielkie o wymiarach paru lub kilkuset metrów długości 1 szerokości, silnie wydzielone wysoko wznoszącym się pierścieniem murów, wałami i fosami od otaczającego je terenu. Mury te tworzą monumentalną podstawę architektoniczną, ponad którą piętrzą się wieksze bryły gmachów, wewnątrz miasta wzniesionych, jak kościoły i klasztory, ratusz, spichrze, sukiennice itp. Bezpośrednio łączą sie zwykle z murami i stanowią ich cześć podstawową zabudowania zamku, z wyjątkiem tych wypadków, gdy zamek stanowi całość odrębną, sąsiadującą z miastem, lecz nie tworzącą z nim jedności budowlanej, Przykład takiego rozwiązania znajdujemy w Średniowiecznym Krakowie i Wawelu, których połączenie nastąpiło dopiero w czasach późniejszych. [patrz też: aflibercept, taśmy transportujące, utylizacja eternitu ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: aflibercept taśmy transportujące utylizacja eternitu

Bazylika – co to jest ?
Bazylika - jest to honorowy tytuł, ktory nadawany jest badz przez papieża lub tez na drodze prawa zwyczajowego. Tytul ten otrzymują kościoły ktore wsrod innych tego typu obiektow wyróżniają się ponadstandartowa wartością zabytkową lub tez liturgiczną,badz pielgrzymkową oraz duszpasterską.
Polecamy również:
Przeczytaj też:
Dodatnie warunki podstawowe przestrzeni mieszkaniowych

Dodatnie warunki podstawowe to przeważnie bloki i działki luźno i nisko zabudowane, odznaczające się dużą ilością wolnej przestrzeni, światła i słońca. Niewielki względnie wysiłek we właściwej organizacji tych przestrzeni i racjonalizacji dalszej budowy, w urządzeniu ogródków i zadrzewienia, oraz w poprawie stanu zdrowotnego samych domów i mieszkań może doprowadzić do wyników wybitnie dobrych 1 odpowiadających […]

Grupa miast o układzie urbanistycznym

Badając formę i budowę miasta, uczynimy najlepiej poznając ją we wczesnym i przejrzystym stadium rozwoju. Jest to okres, w którym na plan pierwszy wybija się praca zbiorowa obywateli miasta, odbywająca sie pod przemożnym wpływem pewnych stale działających czynników. Są to czynniki warowności, gospodarcze i komunikacyjne w ich najprostszej formie. Pod ich wpływem urabiają się pewne […]

Kwatery

W średniowieczu siedziby mieszkańców powstały wzdłuż «cardo» i «decumanus» i wypełniły części przylegających kwater, pozostawiając nie zabudowane kwatery wzdłuż murów, z dala od głównych bram i arterii ruchu położone. Przy dalszym rozroście mieszkańcy nie zużytkowali kwater nie zabudowanych i wylegli poza bramy, tworząc większe przedmieście nad brzegiem rzeczki, wzdłuż traktu, stanowiącego ciąg dalszy arterii «decumanus». […]

DevURL
Partnerzy serwisu: